Kaartje leggen

Even een snelle update. Ik ren hier net laat een internet café in en hoor dat ze met 10 minuten sluiten. De afgelopen dagen is het er niet van gekomen te bloggen. Veel laat op pad en lang niet altijd een internet cafe in de buurt.

Laat op pad dus. We hebben een leuke groep en zo als dat in zo'n groep gaat ontstaan er groepjes die het meeste met elkaar optrekken. De groep in zijn geheel is heel evenwichtig en iedereen doet zijn eigen ding. Voor een eerste groepsreis heb ik het denk ik erg getroffen.
Ik heb de rest van de groep met wie ik de dagen het meeste doorbreng weltrusten gewenst na een avondje kaarten. We hangen nog op pesten en hartenjagen, maar ik hoop toch nog ergens een leuke pot te klaverjassen ;)

En dan Syrie. Om heel eerlijk te zijn voelt de cultuur hier niet vreemd aan. Veel trekken van Sicilie en andere plekken waar ik geweest ben. Niet het gevoel dat ik hier iets heel nieuws tegenkom. De mensen zijn aardig, de sfeer is gemoedelijk en het verkeer een drama :). Oversteken is een kwestie van gewoon de weg op lopen en er op rekenen dat ze stoppen. Gaat altijd goed.
Het landschap wisselt van droog, kaal en kleurloos tot mooie bergpartijen en groene valleien. De afgelopen dagen Aleppo bezocht en de omgeving daaromheen. Prachtige Souq en een leuke stad om doorheen te slenteren. Vandaag terug in Damascus. Morgen een vrije dag. Mijn achterbank-in-de-bus buurman en ik hebben de Hammam op het programma staan en gaan voor het hele programma. De massages staan hier bekend als dodelijk, maar dat houdt ons niet tegen. Worst case liggen we de hele middag voor pampus. Morgenochtend wordt het programma aan het ontbijt definitief vastgesteld en weten we wie we waar ontmoeten voor lunch.

Bijzonder verhaal... gisteren liet een andere reisgenoot, Christiaan, zijn portemonneie in de taxi liggen. Veel geld er in, rijbewijs, etc. Zit je niet op te wachten. Na vier uur politiebureau, van kastje naar de muur en terug, eindelijk weer in het hotel. Terwijl zij probeerden te slapen en wij laat nog zaten te hartejagen meldde zich de taxichauffeur bij het hotel. Ongelovelijk maar waar: de portemonneie was gevonden en hij wist nog bij wel hotel hij Christiaan had afgezet. Alles zat er nog in. Hoewel ik iets dergelijks in Nederland ook heb meegemaakt is het toch bijzonder als zoiets op vakantie in een vreemd land gebeurt. Overbodig te zeggen dat Christiaan en Debrah hun geluk niet opkonden.

Ik word hier voorzichtig gemaand af te ronden. Morgen eind van de middag probeer ik hier nog even neer te dalen. Als ik na de massage tenminste nog in staat ben te zitten lol. Na morgen vertrekken we met een nieuwe bus richting Amman, waar we ook een andere reisleider krijgen. Dan begint de etappe dode zee, Petra, etc.