Afspraken maken hier? Ho maar. Dan denk je afgesproken te hebben dat er bij de duikbrillen flippers geleerde worden en dan heeft de Jordanier in kwestie zelf, zonder overleg besloten dat je ze niet nodig hebt. Even tegentribbelen en het komt wel weer goed, maar opschieten doet het niet. En zo gaat het in Jordanie lijkt het wel vaker. Kortom, goed doorvragen en vooral niet van te voren betalen.
Inmiddels zijn de eerste van de groep onderweg naar hun vroege vlucht en zingen we hier de laatste uren uit tot de bus de rest komt halen. Vandaag de dag doorgebracht aan een privestrand, waar de zon niet anders was dan aan bij Movenpick hotel. In ieder geval wat bruiner geworden door gewoon niet geen zonnenbrand te smeren. Klinkt allemaal niet heel spannend, maar de inspiratie ontbreekt me om er iets mooiers van te maken. Prima dag als afsluiting van een goeie vakantie.
Straks begint de veelste lange weg terug. Vier uur bus naar Amman, gevolgd door hopelijk een directe vlucht naar London. Op London +/- 4 uur overstap en dan het laatste stukje naar Amsterdam. Zondag zal er niet veel uit me komen. De aankomende week zal dan op gaan aan werk en het klaarstomen van een kleine 1200 foto's. Ik zal nog het e.e.a. hier bijposten op Flickr, maar zal jullie de volle omvang besparen.
vrijdag 31 oktober 2008
donderdag 30 oktober 2008
Movenpick Colibri
Wie me kent weet dat ik vooral van de espresso en de chocola ben. Desondanks vandaag aan het privestrand van het Movenpickhotel een Colibri genomen. Aardbeien, mango en vanille en veel fruit. Nou ja... veel appel. 1 Stukje aardbei, 1 druif (Audrey had er wel drie), 1 stukje ananas en heel veel appel. Toch heel lekker, maar volgende keer weer iets met espresso en chocolade ;)
Eten in Syrie en Jordanie is sowieso een goed onderwerp. Het eten is hier prima. Het maakt van je darmflora een oerwoud, maar dat mag de pret niet drukken lol. Heel bijzonder is het ook niet. Weinig kruiden, weinig variatie en overal veel plat en taai brood bij. Dat brood begint al bij het ontbijt. Vergezeld van veel humus, een eitje, wat komkommer en wat tomaat. Nu zit hier om de hoek (bij het Movenpick ;) een heuse Bakery, dus misschien morgen weer eens ontbijten met een croissantje.
Dat gebrek aan kruiden, en daarmee wat mij betreft ook aan smaak, sijpelt ook door in het westerse eten hier in Aqaba. Zo hebben we gisteren met de groep gegeten bij Pizza del Corso, met echte houtoven. Ook de pizza daar was (concensus in de groep): smaakloos. De mozzarella had geen smaak, de salami had geen smaak, alleen de tonijn kon er mee door. Smaak betekent hier gewoon iets anders denk ik. Maar begrijp me niet verkeerd! Ik heb prima gegeten en zelfs hier en daar iets nieuws kunnen proberen. Zo had ik nog nooit spreeuwtjes gegeten, waar ik wel bij moet vertellen dat dat in een wat luxer Libanees restaurant was.
Of we morgen weer aan het strand van het Movenpick zitten is nog niet zeker. Snorkelen kun je er niet en het is best duur. Ik vermoed dat grote getalen backpackers en ander schorrem de prijs hebben opgedreven, want de Lonely Planet van 2006 zat er flink naast. We zien het wel. Morgen wordt in ieder geval een lange dag, want 0:00 worden we opgehaald (wel de kamer tot die tijd) om midden in de nacht naar Amman terug te rijden en s'ochtends vroeg een vlucht terug te hebben. Helaas weer met een tussenstop op Ankara en daarna een overstap in London. Overdag daarom vooral relaxen en genieten van de zon.
Eten in Syrie en Jordanie is sowieso een goed onderwerp. Het eten is hier prima. Het maakt van je darmflora een oerwoud, maar dat mag de pret niet drukken lol. Heel bijzonder is het ook niet. Weinig kruiden, weinig variatie en overal veel plat en taai brood bij. Dat brood begint al bij het ontbijt. Vergezeld van veel humus, een eitje, wat komkommer en wat tomaat. Nu zit hier om de hoek (bij het Movenpick ;) een heuse Bakery, dus misschien morgen weer eens ontbijten met een croissantje.
Dat gebrek aan kruiden, en daarmee wat mij betreft ook aan smaak, sijpelt ook door in het westerse eten hier in Aqaba. Zo hebben we gisteren met de groep gegeten bij Pizza del Corso, met echte houtoven. Ook de pizza daar was (concensus in de groep): smaakloos. De mozzarella had geen smaak, de salami had geen smaak, alleen de tonijn kon er mee door. Smaak betekent hier gewoon iets anders denk ik. Maar begrijp me niet verkeerd! Ik heb prima gegeten en zelfs hier en daar iets nieuws kunnen proberen. Zo had ik nog nooit spreeuwtjes gegeten, waar ik wel bij moet vertellen dat dat in een wat luxer Libanees restaurant was.
Of we morgen weer aan het strand van het Movenpick zitten is nog niet zeker. Snorkelen kun je er niet en het is best duur. Ik vermoed dat grote getalen backpackers en ander schorrem de prijs hebben opgedreven, want de Lonely Planet van 2006 zat er flink naast. We zien het wel. Morgen wordt in ieder geval een lange dag, want 0:00 worden we opgehaald (wel de kamer tot die tijd) om midden in de nacht naar Amman terug te rijden en s'ochtends vroeg een vlucht terug te hebben. Helaas weer met een tussenstop op Ankara en daarna een overstap in London. Overdag daarom vooral relaxen en genieten van de zon.
woensdag 29 oktober 2008
Chill
Ok, eerst maar opbiechten: ik heb op een kameel gezeten. Het was vanochtend en tegen al mijn principes in. Maar goed, we sliepen in een tentenkamp (eerder een desert hotel dan een tentenkamp) in Wadi Rum en ik was vroeg op voor de zonsopgang. Martijn, Audrey (in optie) en een aantal anderen gingen ook en tja (verantwoording:) ik moest toch de ochtend door lol ;). Hoewel het in woorden van Martijn een sterk Slagharen gevoel gaf, was het zeker gezellig. De term "Hyves-foto" is deze twee weken regelmatig gevallen en de tocht heeft zeker voor een aantal mensen "Hyves-fotos" opgeleverd.
Petra was prachtig. Onze gids wist ons als vrijwel de eerste groep binnen te krijgen. Ik liep met niemand voor me en Ingrid naast me, allebei met de camera om ons nek de Siq binnen: de toegangsroute naar Petra. Waanzinnig om s'ochtends vroeg (7am) zo te beginnen. De foto's zullen voor zichzelf spreken. S'middags, met ons zo langzamerhand vaste groepje, twee mooie tochten gemaakt van een paar uur. De laatste naar de Monastry, waar we vanaf een rots lang met elkaar van het bouwwerk hebben genoten. Met Martijn eind van de middag nog een klauterpartij ondernomen zodat we boven de Siq uitkwamen en de Treasury vanaf de berg konden bekijken. Uit de zon inmiddels, maar er niet minder mooi om. Uiteindelijk als een van de laatste het park verlaten.
Overigens is het er in Petra niet van gekomen te SMSen. Geen i-Cafe gezien en te weinig tijd om te zoeken. Moe ook vooral en s'avonds toe aan slaap. Dat ik trouwens niet echt ziek ben geweest is een wonder met alle slachtoffers om me heen. Niet dat ik helemaal nergens last van heb gehad, maar niets waardoor ik tijdens de reis ben belemmerd. Geen dagen of avonden op bed en vrolijk alles eten en doen. De paar gevolgen heb ik voor lief genomen ;). Moet er niet aan denken dat ik me op vakantie dingen (lees eten) moet ontzien.
Er heeft nog een hele dag tussen bovenstaande gezeten waarop we vooral veel gereist hebben en veel stops hebben gemaakt. O.a. de berg waarvanaf Mozes het Beloofde land zou hebben gezien. Was het weer hetzelfde geweest als op de dag dat wij er waren, dan heeft ie niet veel gezien ;).
Nu dan in Aqaba en net met Martijn opnieuw een een Hammam bezocht. Niet zo'n mooi als in Allepo (sterker nog: shabby) en veel duurder, maar wel een goeie ervaring. Stevige scrub en betere massage. Morgen gaan we met een groep van inmiddels 10 het Movenpick Hotel onveilig maken. Gebruik van het strand en het gevoel van luxe is daar gewoon te koop, evenals natuurlijk veel ijs. We hebben in Petra de dag al afgesloten met een enorme coupe en doen dat morgen o.a. ;) nog een keer goed over.
Petra was prachtig. Onze gids wist ons als vrijwel de eerste groep binnen te krijgen. Ik liep met niemand voor me en Ingrid naast me, allebei met de camera om ons nek de Siq binnen: de toegangsroute naar Petra. Waanzinnig om s'ochtends vroeg (7am) zo te beginnen. De foto's zullen voor zichzelf spreken. S'middags, met ons zo langzamerhand vaste groepje, twee mooie tochten gemaakt van een paar uur. De laatste naar de Monastry, waar we vanaf een rots lang met elkaar van het bouwwerk hebben genoten. Met Martijn eind van de middag nog een klauterpartij ondernomen zodat we boven de Siq uitkwamen en de Treasury vanaf de berg konden bekijken. Uit de zon inmiddels, maar er niet minder mooi om. Uiteindelijk als een van de laatste het park verlaten.
Overigens is het er in Petra niet van gekomen te SMSen. Geen i-Cafe gezien en te weinig tijd om te zoeken. Moe ook vooral en s'avonds toe aan slaap. Dat ik trouwens niet echt ziek ben geweest is een wonder met alle slachtoffers om me heen. Niet dat ik helemaal nergens last van heb gehad, maar niets waardoor ik tijdens de reis ben belemmerd. Geen dagen of avonden op bed en vrolijk alles eten en doen. De paar gevolgen heb ik voor lief genomen ;). Moet er niet aan denken dat ik me op vakantie dingen (lees eten) moet ontzien.
Er heeft nog een hele dag tussen bovenstaande gezeten waarop we vooral veel gereist hebben en veel stops hebben gemaakt. O.a. de berg waarvanaf Mozes het Beloofde land zou hebben gezien. Was het weer hetzelfde geweest als op de dag dat wij er waren, dan heeft ie niet veel gezien ;).
Nu dan in Aqaba en net met Martijn opnieuw een een Hammam bezocht. Niet zo'n mooi als in Allepo (sterker nog: shabby) en veel duurder, maar wel een goeie ervaring. Stevige scrub en betere massage. Morgen gaan we met een groep van inmiddels 10 het Movenpick Hotel onveilig maken. Gebruik van het strand en het gevoel van luxe is daar gewoon te koop, evenals natuurlijk veel ijs. We hebben in Petra de dag al afgesloten met een enorme coupe en doen dat morgen o.a. ;) nog een keer goed over.
zaterdag 25 oktober 2008
52.0Kbps
Ja... het bestaat nog: dial -up internetverbindingen ! Als ik wat langzaam tik en straks onsamenhangend overkom, dan is dat omdat ik nog wat verbaasd en vooral verward ben. Daarnaast blijft zo'n beetje iedere toets hangen en moet ik al mijn kracht inzetten om eenspatie te produceren.
Ander onderwerp: douches! Die zijn hier &#$% (vul zelf maar in). Ik heb welgeteld 2 hotels met een goeie douche gehad, waarbij ik persoonlijk vind dat de tweede niet meetelt. Stel je het volgende voor: een badkamer met naast elkaar een wasbak en een toilet. Dat lukt nog?! Staand voor de wasbak sta je bijna met je rugtegen de muur. Desondanks hangt er rechtsboven de wasbak een douchekop! De visueel ingestelde lezer heeft zojuist de conclusie getrokken dat er helemaal geen douche is, maar wel een douchekop. Per saldo levert dat een zeiknatte badkamer op.
De badkamer in het hotel waar we afgelopen en aankomende nacht slapen ziet er piekfijn uit. Ook de douche met wasbak is redelijk. Klein minpuntje is dat er in Jordanie een tekort aan water is en het kleine beetje beschikbare water hier schijnbaar niet verwarmd wordt ;) De restanten zout en modder van de Dode Zee zijn koud verwijderd.
Best leuk trouwens, dat ronddrijven in de Dode Zee. Je weet dat je echt blijft drijven, maar als je daar zo dobbert is het desondanks bizar. Voor die ene Dinar (voor het gemak: 1 Euro) een paar handen modder met helende werking en badderen maar. We verbleven bij een Spa, waar we nog wat konden zwemmen en zonnen. Al met al een lekkere rustige en relaxte middag. Zo op de helft van de reis merk je dat iedereen wat moe wordt.Morgen een lange rit, met veel stops richting Petra. Weervoorspelling schijnt bewolkt te zijn, dus de kans bestaat dat we geen roodgekleurde Siq, Treasury en Monestry gaan zien. Afwachten maar. Ik zie er desondanks erg naar uit.
De grote groep gaat samen eten. Met een kleiner clubje gaan we zo een goed aangeschreven Libanees restaurant opzoeken. Eten is hier prima, hoewel wat eenzijdig. Laat ik het zo zeggen... humus, dun brood, tomaat en komkommer is vaste prik voor het ontbijt. Hoog tijd dat we ergens een continental breakfast krijgen ;) ;)
Ander onderwerp: douches! Die zijn hier &#$% (vul zelf maar in). Ik heb welgeteld 2 hotels met een goeie douche gehad, waarbij ik persoonlijk vind dat de tweede niet meetelt. Stel je het volgende voor: een badkamer met naast elkaar een wasbak en een toilet. Dat lukt nog?! Staand voor de wasbak sta je bijna met je rugtegen de muur. Desondanks hangt er rechtsboven de wasbak een douchekop! De visueel ingestelde lezer heeft zojuist de conclusie getrokken dat er helemaal geen douche is, maar wel een douchekop. Per saldo levert dat een zeiknatte badkamer op.
De badkamer in het hotel waar we afgelopen en aankomende nacht slapen ziet er piekfijn uit. Ook de douche met wasbak is redelijk. Klein minpuntje is dat er in Jordanie een tekort aan water is en het kleine beetje beschikbare water hier schijnbaar niet verwarmd wordt ;) De restanten zout en modder van de Dode Zee zijn koud verwijderd.
Best leuk trouwens, dat ronddrijven in de Dode Zee. Je weet dat je echt blijft drijven, maar als je daar zo dobbert is het desondanks bizar. Voor die ene Dinar (voor het gemak: 1 Euro) een paar handen modder met helende werking en badderen maar. We verbleven bij een Spa, waar we nog wat konden zwemmen en zonnen. Al met al een lekkere rustige en relaxte middag. Zo op de helft van de reis merk je dat iedereen wat moe wordt.Morgen een lange rit, met veel stops richting Petra. Weervoorspelling schijnt bewolkt te zijn, dus de kans bestaat dat we geen roodgekleurde Siq, Treasury en Monestry gaan zien. Afwachten maar. Ik zie er desondanks erg naar uit.
De grote groep gaat samen eten. Met een kleiner clubje gaan we zo een goed aangeschreven Libanees restaurant opzoeken. Eten is hier prima, hoewel wat eenzijdig. Laat ik het zo zeggen... humus, dun brood, tomaat en komkommer is vaste prik voor het ontbijt. Hoog tijd dat we ergens een continental breakfast krijgen ;) ;)
vrijdag 24 oktober 2008
Authentiek Damascus, kleurloos Amman
Teruglopend vanaf het hotel in Damascus, na mijn vorige post, herlas ik 'm nog even in mijn hoofd. Ik schreef dat ik voor mijn gevoel weinig nieuws tegenkwam in Syrië. Realiseer me dat dat niet was wat ik bedoelde. Dat moet genuanceerder. Wat ik bedoelde was dat de buitencultuur hier, de mensen en de omgeving van het alledaagse me niet bevreemden. Ik ben hier voor mijn gevoel niet in een andere wereld. Voel me dan ook geen buitenstaander, beweeg me makkelijk rond en voel me veilig. Natuurlijk zien we zijdelings ook wel iets van de cultuur achter de uiterlijkheden. Vrouwen in de extreme burkas, maar tegelijkertijd moderne vrouwen in moderne kleding zonder sluiers. Een cultuur van uitersten lijkt het en op het oog worden die uitersten door iedereen geaccepteerd.
Terug naar waar ik gebleven was: Damascus. Ik zag erg uit naar het bezoek aan de Hammam. Helaas moest Martijn afhaken, omdat het andere eten en drinken hem te pakken had gekregen. Meer hoef ik denk ik niet uit te leggen lol. S'ochtends sloot Christiaan zich al snel aan en met de vier dames Mariella, Audrey, Ingrid en Deb'rah vertrokken we richting de oude stad.
De heren-Hammam die we hadden uitgezocht is de oudste, en volgens Lonely Planet mooiste, Hammam van Syrië en ligy midden in de specerijen souq. Ik kan er kort over zijn: we zijn meer dan een uur op sleeptouw genomen en hebben in een prachtige omgeving heerlijk genoten van de sauna (volgens het document aan de muur gecertificieerd als Finse sauna), het stoombad, een massage en heftige scrub en tot slot een enorme dip onder het genot van hete thee. Die dip draaide luierend vanzelf bij tot een ontspannen en verlichtte toestand.
In de Hammam liepen we tussen een groep mannen uit Libanon. De mannen hier gaan heel fysiek met elkaar om. Ze hadden duidelijk veel plezier en pesten en sloegen elkaar als een clubje schooljongens. Voor ons waren ze een goed voorbeeld. We volgden hun handelen in het stoompad en deden vollop mee met het wassen en weer afspoelen. Zo hadden we ook een goede indruk van de tijd de we verwacht werden in de verschillende ruimtes door te brengen. Hoewel ze nauwelijks Engels spraken konden ze onze aanwezigheid wel waarderen en werden we regelmatig toegesproken en betrokken bij hun spel.
De rest van de dag met een klein groepje rondgewandeld door de kleine straatjes van Damascus. Geen gehaast, geen plan: gewoon genieten van de omgeving. De avond hebben doorgebracht op de berg met uitzicht over Damascus.
Mariella moest helaas eerder afhaken en heeft de dag rustend doorgebracht. In de groep vallen er overigens iedere dag wel een of twee om. Vooralsnog ben ik nog niet geveld, maar wat niet is kan nog komen. Hoewel ook ik me zo nu en dan wat gammel voel slaat het nog niet toe. Met morgen de dode zee en met een paar dagen Petra in het vooruitzicht hoop ik op het beste.
Eind van de middag zijn we, na een korte stop in Bosra (Romeinse stad die deels nog bewoond wordt en deels ruine is) en een lange stop bij de grens, aangekomen in Amman. Amman lijkt zo na de eerste avond een groot contrast met het authentieke Damascus en het in mijn beleving nog mooiere Aleppo. Lonely Planet noemt het een modernere stad. Dat is misschien wel zo als het om welzijn en voorzieningen gaat, maar de stad toont vieser, kleurloos en de mensen komen tot nu toe minder plezierig op me over dan in Syrië. Aan de andere kant wordt overal hoog opgegeven over de gastvrijheid van de Jordaniers. Misschien is het nog te vroeg om te oordelen. Op basis van Amman zal ik dat in ieder geval niet kunnen doen, want de tijd hier is heel beperkt.
Morgen dus o.a. naar de dode zee. We brengen de middag daar door bij een Spa, waar ook tijd schijnt te zijn om wat te zwemmen in het zwembad en wat te zonnen. En dat komt best goed uit. Ik merk dat een reis als dit vermoeiender is dan zelf rondrijden en je tempo kiezen. Naast de bus is ook het vele rondlopen vermoeiend en, hoe gezellig ook, ook het sociale. Zie uit naar morgen. Vanavond nog een potje kaarten en dan niet te laat naar bed.
Voor de ONSers:
- geheime feestdagen: ik stem "voor"
- stoelmassage: ik stem ook "voor"
Regelwerk laat ik aan G en G over ;)
Terug naar waar ik gebleven was: Damascus. Ik zag erg uit naar het bezoek aan de Hammam. Helaas moest Martijn afhaken, omdat het andere eten en drinken hem te pakken had gekregen. Meer hoef ik denk ik niet uit te leggen lol. S'ochtends sloot Christiaan zich al snel aan en met de vier dames Mariella, Audrey, Ingrid en Deb'rah vertrokken we richting de oude stad.
De heren-Hammam die we hadden uitgezocht is de oudste, en volgens Lonely Planet mooiste, Hammam van Syrië en ligy midden in de specerijen souq. Ik kan er kort over zijn: we zijn meer dan een uur op sleeptouw genomen en hebben in een prachtige omgeving heerlijk genoten van de sauna (volgens het document aan de muur gecertificieerd als Finse sauna), het stoombad, een massage en heftige scrub en tot slot een enorme dip onder het genot van hete thee. Die dip draaide luierend vanzelf bij tot een ontspannen en verlichtte toestand.
In de Hammam liepen we tussen een groep mannen uit Libanon. De mannen hier gaan heel fysiek met elkaar om. Ze hadden duidelijk veel plezier en pesten en sloegen elkaar als een clubje schooljongens. Voor ons waren ze een goed voorbeeld. We volgden hun handelen in het stoompad en deden vollop mee met het wassen en weer afspoelen. Zo hadden we ook een goede indruk van de tijd de we verwacht werden in de verschillende ruimtes door te brengen. Hoewel ze nauwelijks Engels spraken konden ze onze aanwezigheid wel waarderen en werden we regelmatig toegesproken en betrokken bij hun spel.
De rest van de dag met een klein groepje rondgewandeld door de kleine straatjes van Damascus. Geen gehaast, geen plan: gewoon genieten van de omgeving. De avond hebben doorgebracht op de berg met uitzicht over Damascus.
Mariella moest helaas eerder afhaken en heeft de dag rustend doorgebracht. In de groep vallen er overigens iedere dag wel een of twee om. Vooralsnog ben ik nog niet geveld, maar wat niet is kan nog komen. Hoewel ook ik me zo nu en dan wat gammel voel slaat het nog niet toe. Met morgen de dode zee en met een paar dagen Petra in het vooruitzicht hoop ik op het beste.
Eind van de middag zijn we, na een korte stop in Bosra (Romeinse stad die deels nog bewoond wordt en deels ruine is) en een lange stop bij de grens, aangekomen in Amman. Amman lijkt zo na de eerste avond een groot contrast met het authentieke Damascus en het in mijn beleving nog mooiere Aleppo. Lonely Planet noemt het een modernere stad. Dat is misschien wel zo als het om welzijn en voorzieningen gaat, maar de stad toont vieser, kleurloos en de mensen komen tot nu toe minder plezierig op me over dan in Syrië. Aan de andere kant wordt overal hoog opgegeven over de gastvrijheid van de Jordaniers. Misschien is het nog te vroeg om te oordelen. Op basis van Amman zal ik dat in ieder geval niet kunnen doen, want de tijd hier is heel beperkt.
Morgen dus o.a. naar de dode zee. We brengen de middag daar door bij een Spa, waar ook tijd schijnt te zijn om wat te zwemmen in het zwembad en wat te zonnen. En dat komt best goed uit. Ik merk dat een reis als dit vermoeiender is dan zelf rondrijden en je tempo kiezen. Naast de bus is ook het vele rondlopen vermoeiend en, hoe gezellig ook, ook het sociale. Zie uit naar morgen. Vanavond nog een potje kaarten en dan niet te laat naar bed.
Voor de ONSers:
- geheime feestdagen: ik stem "voor"
- stoelmassage: ik stem ook "voor"
Regelwerk laat ik aan G en G over ;)
woensdag 22 oktober 2008
Kaartje leggen
Even een snelle update. Ik ren hier net laat een internet café in en hoor dat ze met 10 minuten sluiten. De afgelopen dagen is het er niet van gekomen te bloggen. Veel laat op pad en lang niet altijd een internet cafe in de buurt.
Laat op pad dus. We hebben een leuke groep en zo als dat in zo'n groep gaat ontstaan er groepjes die het meeste met elkaar optrekken. De groep in zijn geheel is heel evenwichtig en iedereen doet zijn eigen ding. Voor een eerste groepsreis heb ik het denk ik erg getroffen.
Ik heb de rest van de groep met wie ik de dagen het meeste doorbreng weltrusten gewenst na een avondje kaarten. We hangen nog op pesten en hartenjagen, maar ik hoop toch nog ergens een leuke pot te klaverjassen ;)
En dan Syrie. Om heel eerlijk te zijn voelt de cultuur hier niet vreemd aan. Veel trekken van Sicilie en andere plekken waar ik geweest ben. Niet het gevoel dat ik hier iets heel nieuws tegenkom. De mensen zijn aardig, de sfeer is gemoedelijk en het verkeer een drama :). Oversteken is een kwestie van gewoon de weg op lopen en er op rekenen dat ze stoppen. Gaat altijd goed.
Het landschap wisselt van droog, kaal en kleurloos tot mooie bergpartijen en groene valleien. De afgelopen dagen Aleppo bezocht en de omgeving daaromheen. Prachtige Souq en een leuke stad om doorheen te slenteren. Vandaag terug in Damascus. Morgen een vrije dag. Mijn achterbank-in-de-bus buurman en ik hebben de Hammam op het programma staan en gaan voor het hele programma. De massages staan hier bekend als dodelijk, maar dat houdt ons niet tegen. Worst case liggen we de hele middag voor pampus. Morgenochtend wordt het programma aan het ontbijt definitief vastgesteld en weten we wie we waar ontmoeten voor lunch.
Bijzonder verhaal... gisteren liet een andere reisgenoot, Christiaan, zijn portemonneie in de taxi liggen. Veel geld er in, rijbewijs, etc. Zit je niet op te wachten. Na vier uur politiebureau, van kastje naar de muur en terug, eindelijk weer in het hotel. Terwijl zij probeerden te slapen en wij laat nog zaten te hartejagen meldde zich de taxichauffeur bij het hotel. Ongelovelijk maar waar: de portemonneie was gevonden en hij wist nog bij wel hotel hij Christiaan had afgezet. Alles zat er nog in. Hoewel ik iets dergelijks in Nederland ook heb meegemaakt is het toch bijzonder als zoiets op vakantie in een vreemd land gebeurt. Overbodig te zeggen dat Christiaan en Debrah hun geluk niet opkonden.
Ik word hier voorzichtig gemaand af te ronden. Morgen eind van de middag probeer ik hier nog even neer te dalen. Als ik na de massage tenminste nog in staat ben te zitten lol. Na morgen vertrekken we met een nieuwe bus richting Amman, waar we ook een andere reisleider krijgen. Dan begint de etappe dode zee, Petra, etc.
Laat op pad dus. We hebben een leuke groep en zo als dat in zo'n groep gaat ontstaan er groepjes die het meeste met elkaar optrekken. De groep in zijn geheel is heel evenwichtig en iedereen doet zijn eigen ding. Voor een eerste groepsreis heb ik het denk ik erg getroffen.
Ik heb de rest van de groep met wie ik de dagen het meeste doorbreng weltrusten gewenst na een avondje kaarten. We hangen nog op pesten en hartenjagen, maar ik hoop toch nog ergens een leuke pot te klaverjassen ;)
En dan Syrie. Om heel eerlijk te zijn voelt de cultuur hier niet vreemd aan. Veel trekken van Sicilie en andere plekken waar ik geweest ben. Niet het gevoel dat ik hier iets heel nieuws tegenkom. De mensen zijn aardig, de sfeer is gemoedelijk en het verkeer een drama :). Oversteken is een kwestie van gewoon de weg op lopen en er op rekenen dat ze stoppen. Gaat altijd goed.
Het landschap wisselt van droog, kaal en kleurloos tot mooie bergpartijen en groene valleien. De afgelopen dagen Aleppo bezocht en de omgeving daaromheen. Prachtige Souq en een leuke stad om doorheen te slenteren. Vandaag terug in Damascus. Morgen een vrije dag. Mijn achterbank-in-de-bus buurman en ik hebben de Hammam op het programma staan en gaan voor het hele programma. De massages staan hier bekend als dodelijk, maar dat houdt ons niet tegen. Worst case liggen we de hele middag voor pampus. Morgenochtend wordt het programma aan het ontbijt definitief vastgesteld en weten we wie we waar ontmoeten voor lunch.
Bijzonder verhaal... gisteren liet een andere reisgenoot, Christiaan, zijn portemonneie in de taxi liggen. Veel geld er in, rijbewijs, etc. Zit je niet op te wachten. Na vier uur politiebureau, van kastje naar de muur en terug, eindelijk weer in het hotel. Terwijl zij probeerden te slapen en wij laat nog zaten te hartejagen meldde zich de taxichauffeur bij het hotel. Ongelovelijk maar waar: de portemonneie was gevonden en hij wist nog bij wel hotel hij Christiaan had afgezet. Alles zat er nog in. Hoewel ik iets dergelijks in Nederland ook heb meegemaakt is het toch bijzonder als zoiets op vakantie in een vreemd land gebeurt. Overbodig te zeggen dat Christiaan en Debrah hun geluk niet opkonden.
Ik word hier voorzichtig gemaand af te ronden. Morgen eind van de middag probeer ik hier nog even neer te dalen. Als ik na de massage tenminste nog in staat ben te zitten lol. Na morgen vertrekken we met een nieuwe bus richting Amman, waar we ook een andere reisleider krijgen. Dan begint de etappe dode zee, Petra, etc.
zondag 19 oktober 2008
Damascus en Palmyra
Aan internetcafe's hier geen gebrek. De snelheid laat nogal wat te wensen over, maar het werkt. In een ander venster probeer ik wat foto's naar Flickr te uploaden, maar kan iets beloven. Het gaat tergend langzaam.
De reis is gisteren in Damascus relaxed begonnen. Omdat we laat, lees vroeg, aankwamen is het van slapen niet gekomen. Een uurtje was me waarschijnlijk fataal geworden. 24 Uur doorhalen leek verstandiger... en dat was het ook. De man met de hamer is daardoor nooit echt gekomen. Na een ontbijt met brood, humus, komkommer en olijven wat opgefrist en daarna in de zon op een plein gezeten met Mariella en haar kamergenoot Audrey.
Verleidelijk om dan meteen zelf niet de hele stad door te wandelen. Om de groep een beetje te leren kennen hadden we afgesproken om de rondleiding met onze reisleider wel te doen. En daar hebben we geen spijt van gehad. De groep is leuk, wat je altijd maar moet afwachten.
Tussenstand foto's... van de 30 foto's die staan te zoemen zit ik na tien minuten voor foto 1 op 3%. Gaat niets worden ben ik bang, maar ik hou nog even vol.
Inhoudelijke details hou ik kort. We hebben met name de oude stad bezocht. Beginnend met de oude stadspoorten, een christelijk kerkje, een grote moskee, leuke gezellige straatjes waarbij het cafe voor de avond al werd gespot, etc. Optioneel hadden we (!!!) een diner met dans kunnen bijwonen, maar dat is nu niet echt ons ding. De groep tekende zich meteen af en met een leuk select gezelschap hebben we de avond in voornoemd cafeetje en daarna een restaurant doorgebracht. Natafelend met thee in het hotel. Overigens zaten we vroeg aan tafel, maar werd al snel duidelijk dat er om ons heen werd opgeruimd. Zo snel ben ik nog nooit bediend! Desondanks rustig onze tijd genomen en het gezellig gemaakt.
Vanochtend bijtijds, maar niet te vroeg, op voor de rit naar Palmyra. Palmyra bezoek je om de oude Romeinse tempels en de geschiedenis van koningin Zenobia. Naar vermoed betrokken bij de dood van haar man om de heerschappij over te nemen en daarna succesvol tegen de Romeinen. Er staat nog verrassend veel overeind en dat maakt het een indrukwekkend vallei. De Bel Temple in het bijzonder was mooi, maar ook de wandeling zelf en de indrukken van hoe het gebied in elkaar heeft gezeten. Had graag iets laten zien, maar met de meter op 19% en nu 100% zeker vastgelopen vervliegd mijn laatste restje hoop. Er staan er een stuk of vier nu. Meer volgt nog.
Vanavond aan de rode wijn gezeten in een restaurant in Palmyra (vernoemd naar de Zenobia). Zeldzaam, want wijn en bier (alcohol in het algemeen) is hier nergens te krijgen. Hoewel... vanmiddag tussen de ruines van Palmyra werd onze groep, onderuit een coolbox, toch een bekend groen blikje aangeboden. Het kan dus wel!!
Morgen vroeger op voor een andere route dan gepland. Omdat het hier stikt van de geheime feestdagen stelde de reisleider voor twee dagen om te gooien. Morgen daarom naar Allepo via Crac des Chavaliers. Er is een voorzichtig plan om om 5:30 met een aantal de zonopgang boven de tempels te gaan bekijken en vastleggen. Maar... dat is een voorzichtig plan met een voorspelbare afloop ;)
De reis is gisteren in Damascus relaxed begonnen. Omdat we laat, lees vroeg, aankwamen is het van slapen niet gekomen. Een uurtje was me waarschijnlijk fataal geworden. 24 Uur doorhalen leek verstandiger... en dat was het ook. De man met de hamer is daardoor nooit echt gekomen. Na een ontbijt met brood, humus, komkommer en olijven wat opgefrist en daarna in de zon op een plein gezeten met Mariella en haar kamergenoot Audrey.
Verleidelijk om dan meteen zelf niet de hele stad door te wandelen. Om de groep een beetje te leren kennen hadden we afgesproken om de rondleiding met onze reisleider wel te doen. En daar hebben we geen spijt van gehad. De groep is leuk, wat je altijd maar moet afwachten.
Tussenstand foto's... van de 30 foto's die staan te zoemen zit ik na tien minuten voor foto 1 op 3%. Gaat niets worden ben ik bang, maar ik hou nog even vol.
Inhoudelijke details hou ik kort. We hebben met name de oude stad bezocht. Beginnend met de oude stadspoorten, een christelijk kerkje, een grote moskee, leuke gezellige straatjes waarbij het cafe voor de avond al werd gespot, etc. Optioneel hadden we (!!!) een diner met dans kunnen bijwonen, maar dat is nu niet echt ons ding. De groep tekende zich meteen af en met een leuk select gezelschap hebben we de avond in voornoemd cafeetje en daarna een restaurant doorgebracht. Natafelend met thee in het hotel. Overigens zaten we vroeg aan tafel, maar werd al snel duidelijk dat er om ons heen werd opgeruimd. Zo snel ben ik nog nooit bediend! Desondanks rustig onze tijd genomen en het gezellig gemaakt.
Vanochtend bijtijds, maar niet te vroeg, op voor de rit naar Palmyra. Palmyra bezoek je om de oude Romeinse tempels en de geschiedenis van koningin Zenobia. Naar vermoed betrokken bij de dood van haar man om de heerschappij over te nemen en daarna succesvol tegen de Romeinen. Er staat nog verrassend veel overeind en dat maakt het een indrukwekkend vallei. De Bel Temple in het bijzonder was mooi, maar ook de wandeling zelf en de indrukken van hoe het gebied in elkaar heeft gezeten. Had graag iets laten zien, maar met de meter op 19% en nu 100% zeker vastgelopen vervliegd mijn laatste restje hoop. Er staan er een stuk of vier nu. Meer volgt nog.
Vanavond aan de rode wijn gezeten in een restaurant in Palmyra (vernoemd naar de Zenobia). Zeldzaam, want wijn en bier (alcohol in het algemeen) is hier nergens te krijgen. Hoewel... vanmiddag tussen de ruines van Palmyra werd onze groep, onderuit een coolbox, toch een bekend groen blikje aangeboden. Het kan dus wel!!
Morgen vroeger op voor een andere route dan gepland. Omdat het hier stikt van de geheime feestdagen stelde de reisleider voor twee dagen om te gooien. Morgen daarom naar Allepo via Crac des Chavaliers. Er is een voorzichtig plan om om 5:30 met een aantal de zonopgang boven de tempels te gaan bekijken en vastleggen. Maar... dat is een voorzichtig plan met een voorspelbare afloop ;)
Abonneren op:
Reacties (Atom)
